Sauda! Streik!

Jepp, i morgon blir det streik i Sauda. Og i Volda. Og i Ørsta. Og på Firda, Vinstra, Voss, i Oslo, Bergen og sikkert plassar eg ikkje kjem på nett no. Mange, mange elevar skal syne Djupedal kva dei meiner om at han drit i nynorskbøkene.

Det er utruleg kjekt å vere med i NMU når ting som dette skjer. På ei og ei halv veke har vi mobilisert masse engasjerte ungdomar, og folk eg aldri har høyrd om ringjer for å lage eigne aksjonar på skulane sine. På eit par dagar har vi vore i masse radiokanalar, aviser og overalt elles. Vi har fått støttefråsegn frå Raudt, og journalistar i nynorskaviser ringjer og ynskjer oss lukke til med streiken.

Eg er sliten. Sjølvsagt er eg det. 12-14 timar på kontoret, rett heim i loppekassa, og på kontoret igjen. Men det er sånn som dette eg vil ha det! Når vi klarar å bryte muren av valkamp, Akersgata og alt mogleg anna og når fram med bodskapen vår. Når vi har alle dei gode argumenta på vår side, og blir høyrd. NMU er ein viktig organisasjon, men det er sjølvsagt best når fleire enn Jens veit om det...

I morgon skal eg til Vinstra for å halde appell. Når hadde vi sist aktivitet på Vinstra?, spør eg retorisk.Og: Om det finst folk der ute som vil lage streik eller aksjon: Ta kontakt!

Siste: Medan eg sit og skriv dette, ringjer ei tøff jente frå Garnes vidaregåande skule ved Bergen. Ho fortel at dei har sett plakatar og avisoppslag for streiken, og at dei gjerne vil vere med. På éin dags varsel!

Valkalender

Eg gler meg veldig til valdagen. For å gjere ventetida kortare, har eg laga ein valkalender. Fram mot 1. september kjem det nye oppgåver no og dag. Eg gidd sikkert ikkje å laga ei luke kvar dag, men vonleg ofte.

I dag skal vi fram til eit menneske som har med nynorsk å gjere.

På utanlandsk

Eg er vanlegvis ikkje den som er oppteken av skrivefeil, særleg ikkje på nynorsk. Eg tykkjer folk skal få gjere så godt dei kan, og at det dæven døtte meg må vere bra nok. Og eg blir irritert når Helene Uri og rixmålsgjengen freistar redusere språkdebatt til å handle om særskriving og andre keisame ting.

Men: På Grünerløkka i dag såg eg reklame for "Dagens entrikott". Det var litt kult. Og det syner jo kvifor det er bra å skrive på norsk i Noreg, då blir ting litt enklare.

Pausemusikk

Nett no sit eg og ventar på at rektoren på gamleskulen min, Katta, skal ta telefonen. Men kva har skjedd? Schola Osloensis (anno 1153) har byrja med pausemusikk! Ein irriterande synth-ljod-vals som går i ring i all æve. Eg hadde venta betre frå Katta. Kva med In vernalis som ventemusikk?

Når det gjeld musikk, tenkjer eg på ein annan ting òg: Nordmannen kan ein faktisk syngje til melodien til Sally Gardens, ei irsk folketone vi spela i korpset. Artig.

Vinn-vinn-situasjon

På fredag såg eg Amanda-utdelinga på tv. Og då forstod eg kor glad eg blir når folk vinn ting! Om filmen er dårleg og regissøren ufyseleg – eg kjenner ein klump i magen av glede over at nokon har vunne noko. Sånn sett er målrørsla retta rørsla for meg – her er det ein pris til alle.

Elles
Elles har eg vore ein tur i Namsos og vitja Bestemor. Det er fint å sjå att røtene sine, og finne ut at vi har mykje sams. Eit høgdepunkt var Åge-konserten. Veldig bra med Levva livet i Namsos sentrum saman med tre tusen fulle trønderar og Pappa. Eg tenkjer på om eg skal lære meg å skrive nynorsk med utgangspunkt i trøndersk. Det er jo der dei nynorske dialektrøtene mine er.

Yrkesskade

Som det renessansemennesket (eller sakpapir-egget) eg er, les eg mykje. Og stadig oftare oppdagar eg eit stykke ut i teksten at det eg trudde var eit lesestykke på nynorsk, syner seg seg å vere skrive på bokmål. Auga mine puttar inn ein ekstra j i "ikke", legg til nokre arararar-endingar og spanderer på teksten eit par ekstra diftongar. Kva er dette? Kanskje er det ein slags forsvarsmekanisme mot alt bokmålet i kvardagen. Eller kanskje noko anna. Rart er det i alle fall, og litt artig.

SU-ar og NMU-ar

I går kom eg heim frå ei veke på sumarleiren til Sosialistisk ungdom. Det var ei fin veke, jamvel om vêret kunne vore betre. Mellom dei keisame spørsmåla eg har svara på, er "kvifor skriv du nynorsk, du som ikkje pratar sånn?" og "korleis går det i NMU?". Litt mange spør om det same på kort tid, kan du seie.

Meir interessant er spørsmålet "ser du på det som uproblematisk å vere SU-aktivist og leiar i Norsk Målungdom samstundes?". Nei, eg gjer ikkje det. Men her finst det fleire ulike modellar å velje mellom.

Europeisk ungdom
Her må sentralstyrefolka melde seg ut av partia sine når dei går på. For meg ser dette ut som ein særs kunstig nøytralitet: Ein har jo dei partipolitiske sympatiane ein har, jamvel om ein har meldt seg ut av partiet sitt. Eg ville truleg ha drukke øl med dei same folka, jamvel om eg ikkje var med i SU.

Ungdom mot EU
Der SV er rørslenes parti, er kanskje nei-organisasjonane partias rørsle. Der freistar ein sikre at dei ulike ungdomspartia med nei-standpunkt er jamnleg representerte i sentralstyret, og ein opplyser kor dei ulike sentralistane kjem frå.

Noregs Mållag
Her ser det ut til at ein ofte er fyrst og fremst partipolitikarar. Helge Andre Njåstad og Reza Rezaee er nok langt meir kjende som partifolk enn som målfolk. Mållaget blei som kjend starta under eit Venstre-landsmøte, og den manglande tilknytinga til Arbeidarrørsla er kanskje mellom dei største tabbane Noregs Mållag har gjort.


Norsk Målungdom
Korleis er det då i vår eigen organisasjon? Det blir straks meir vanskeleg å få oversynet når eg skal skrive om NMU, men eg trur eg er inne på noko om eg påstår at det er takhøgd i Målungdomen for opne partisympatiar. Eg trur vi har eit godt samarbeid med dei fleste nynorsk-venlege ungdomspartia, men at SU-medlemskapen kanskje har gjort SU-arar meir opptekne av målsak. Det kan i alle fall sjå slik ut.

Likevel; det er viktig å finne balansen her. Og om ein ikkje er obs på problemstillinga, forstår eg at eg snøgt kan bli målelefanten i partiglasmagasinet.